Jammer dat ik zelf geen kinderen wil, want dan zou ik er zelf voor zorgen, maar dat is nu niet zo, dus roep ik u, ouders op om uw toekomstige kinderen bijbelnamen te geven. Er zijn nu wel genoeg Milans en Shana’s, zeker? 

Mozes dus, en Ezechiël, Jona, Mattheüs, Petrus, Ruth, Ezra, Zacharias, Salomon, Eva, Melchior. En waarom heb ik nog nooit een Jezus ontmoet? Ik zou heel graag eens een praatje maken met een Jezus.


Volgens mij schuilt er in iedereen een potentiële regelovertreder. Wat is de meest waarschijnlijke reden waarom u gearresteerd zou worden, als dat ooit zou gebeuren? Komt de gedachte soms in u op om alle tuinkabouters van de straat te verwisselen? Kent u de verleiding bontjassen te bespuiten, koralen te smokkelen, belastingen te ontduiken (ik zal het tegen niemand zeggen) of steekt u de straat consequent over bij rood licht?

Als ik ooit gearresteerd word, zou dat wel eens kunnen zijn omdat ik alle dierentuindieren bevrijd heb (en ze heb proberen te verschepen/overvliegen naar hun land van herkomst, wat uiteraard voor nooit geziene kijkfiles op de E19 Antwerpen-Brussel zou zorgen en fronsende douaniers in Zavemtem, maar dat terzijde). Momenteel blijft het bij mijn brave bijdrage aan Greenpeace, maar ik kan geen gekooid dier zien zonder het slot even te bestuderen. 

Eigenlijk zou iedereen moeten weten wat de strafmaat is voor “zijn” misdaad. Kwestie van de kosten en de baten tegen elkaar af te wegen… (Is er toevallig een jurist in de zaal?)


  • watermeloen
  • zon
  • internet
  • zwembaden
  • schrijven
  • cola light
  • cinema
  • kinderchocolade
  • van die kleine, taaie, paarse snoepjes
  • kattengespin

U bent gewaarschuwd.


Home alone 6

02Jul09

Mijn mevrouw gaat binnenkort weer een maand stappen. Eén maand home alone, versie 6. Inmiddels ben ik ze wel gewoon, die Vlaamse zomers alleen, maar het is toch altijd even aanpassen. Bed te groot, zoveel te vertellen en niemand om tegen te ratelen. Spinnenjager, filmmaatje, keukenprinses,… ik zal het even zonder moeten stellen. Tot dan geniet ik dubbel zo hard van haar aanwezigheid, maar ik begin me af te vragen of dat het afscheid niet extra triest gaat maken.


  • ademen insecten?
  • weten ongeboren tweelingen dat ze met tweetjes in de buik zitten?
  • (nog steeds) waarom hebben mannen tepels?
  • hoe weet je of je teveel nadenkt?
  • waarom bleken sommige dingen in de zon en worden andere dingen donkerder?
  • weten slakken waar ze heen gaan of slijmen ze zomaar wat in het rond?
  • als je watermeloen mixt, bevriest en doorroert, heb je dan watermeloensorbet?
  • hoe groeien kaneelstokjes?

Nergens, maar dan ook nergens, voel ik mij zo weinig vrouw als in een lingeriewinkel. Ik heb gewoon geen lingerietalent. En dan heb ik het nog niet eens over kant of jarretellen. De aankoop van een simpele bh is voor mijn verstand eenvoudigweg te ingewikkeld. 

Vooreerst is er de kwestie van de bh-maten. Waar er in films de indruk gewekt wordt dat een vrouw één enkele bh-maat heeft, is dat voor mijn dames absoluut niet het geval. En als ik de enige ben die met dat probleem worstelt, wel… dan eet ik mijn bh op. Bh-maten verschillen namelijk van winkel tot winkel, van merk tot merk. En dan zift ik geen muggen. Ik zweer u dat een 70C van Hunkemöller overeenkomt met een 80D van één of ander duur merk. En het ene dure merk is het andere niet, natuurlijk. Dus sleep ik niet vijf, maar twintig bh’s mee het pashokje in. Van alle vijf zo ongeveer vier verschillende maten. 

Dan is er het passen. Kleren kopen zonder passen is sowieso geen goed idee, en dat geldt in het kwadraat voor bustengedoe. Hoed u voor de indruk dat het er uitziet alsof het past. Hoe mannen erin slagen om met Valentijn een goedzittend setje voor hun mevrouw te kopen, is me een compleet raadsel. Ik slaag er amper in om mijn eigen maat te vinden. Er zijn wel vier maten die mij lijken te passen, echt waar!

En dan heb ik dus “de mevrouw” nodig. De mevrouw van de winkel die trucjes heeft om te weten of het ding past. En een oog voor dat soort dingen. De mevrouw die zegt: “Steek uw armen eens omhoog”, dan magischerwijs besluit: “U heeft een grotere cupmaat nodig” en vervolgens komt aandraven met nog een andere maat dan die vier die ik al gepast heb. Bh-mevrouwen zijn van onschatbare waarde.

Alleen: ik hou niet van vreemde mevrouwen die mij in mijn ondergoed zien, laat staan vreemde mevrouwen die aan mijn tieten zitten. Dus probeer ik zelf hun trucjes uit, in de hoop dat één van al die passende bh’s er uit gaat springen als De Juiste voor mijn meisjes, terwijl ik stiekem langs het gordijntje van mijn paskamer tuur om te zien of er keuze is tussen verschillende “mevrouwen” en welke er professioneel en betrouwbaar uitziet.

Anderzijds ben ik als de dood dat zo’n mevrouw gaat denken dat ik erop kick om mezelf te vertonen in te krappe lingerie. Stel dat ze denkt dat een vieze exhibitionist ben, er op uit om haar te doen schrikken? En dan krijg ik dus al op voorhand medelijden, terwijl ik de bh’s waarvan ik zeker ben dat ze niet passen, alvast terug op hun minikapstokjes probeer te wurmen. “De mevrouw” kan in geen geval denken dat ik geen respect heb voor haar job.


Onze Muffin heeft een muis gevangen, de eerste van het jaar. Om de start van de zomer te vieren, denk ik. Of moederdag. Of gewoon, omdat die muis haar niet zag aankomen. Wat raar is, want Muffin is zo fel wit met tijgervlekken dat ik me afvraag wat voor habitat haar schepper/ster in gedachten had bij zulk een camouflage. Maar ze jaagt en vangt, en dat ligt ongetwijfeld aan de zachtheid van haar pootjes, waarop ze geruislozer is dan een marshmallow. Eigenlijk lijkt ze wel een beetje op een marshmallow, nu ik daarover nadenk.

En vanavond loopt ze dus door het huis met een muis tussen haar lippen, alsof ze het beestje geen pijn wil doen, en het daarom met zijn nekvelletje vasthoudt. Ze kan het alleen niet loslaten, want dan gaat haar grote broer ermee aan de haal. En is niet van het delende type. Ze is eigenlijk te zachtaardig om te jagen, onze Muffin. Het zal niet de eerste keer zijn dat ze de muis in kwestie gewoon weer laat ontsnappen en vervolgens een dutje gaat doen. Kortetermijninstinct. Kleine aandachtsspanne. Of te lief. Ik denk het laatste.


Moe

22Jun09

Soms word ik doodmoe van de wereld.

Maar dat zal wel wederzijds zijn, zeker?


Vaderdag. Niet meteen mijn favoriete dag, maar behalve aan het ontbreken van mijn vader zou ik dat ook kunnen wijten aan mijn allergie aan opgelegde tijdstippen om te vieren. 

Maar ik heb wel een paar vragen voor de heren, vader of niet, dat maakt niet uit. Research voor de roman, op een lichtjes andere manier dan dagen in de bibliotheek doorbrengen. Ik vraag het gewoon aan u, ok? 

Wat is dat voor u, “vadergevoel”? 
Heeft u zoiets?
Zo ja, hoe voelt dat? Waar komt het vandaan? 
Zo nee, hoe verklaart u dat? Bestaat het? 

Ik zou uw antwoord erg op prijs stellen. U mag het in het reactieveld doen, of via mail naar florafleempaard@hotmail.com. Dat mag allemaal anoniem, het gaat me niet om uw identiteit, maar om de inhoud.

Aan u de fijne taak om mij in te leiden in de geheime wereld der mannen :)


Mag ik?

11Jun09

Mag ik dan nu mijn gezicht in je handen leggen en huilen om de fouten die ik maak?
Je hoeft niet echt iets te zeggen, gewoon daar zijn is al heel erg veel.

Mag ik ze laten lopen, mijn tranen, van mijn wangen door je vingers, de wijde wereld in?
Je hoeft niet echt iets te doen, gewoon je oordeelloze jij zijn is al heel erg mooi.

Mag ik je dit ene vragen, de kom van je handen en meer nu niet?




a

Statistieken

  • 72,869 hits