Misschien moet ik er niet zo zwaar aan tillen. Het is mooi weer en de mensen zijn content en ze lachen en genieten van hun ijsjes.

Maar toch… Wanneer ik buiten kom, kan ik niet anders dan me afvragen of wij Belgen wel opgewassen zijn tegen de opwarming van de aarde. Ik stel me voor dat we massaal het weerbericht volgen, een vreugdekreet slaken bij de voorspelling van nog meer warme dagen en dan geen oog meer hebben voor welke kleren we uit de kast trekken. Het is warm, dus het maakt niet uit. Zoiets moet de redenering zijn voor wat ik zie. Ik krijg er gewoon een zonnesteek van…

• Kleuren hoeven ineens niet meer bij elkaar te passen, nee hoor. Hoe schreeuweriger, hoe liever, trouwens.
• Mensen lijken te denken dat bloot een garantie is om het lekker fris te hebben. Wel: dat is niet zo. In bloot bovenlijf door Leuven lopen is niet frisser dan in t-shirt. En een short die tussen je billen verschwunden is, is volgens mij ook niet fris (maar dat heb ik nog nooit geprobeerd, dus daarin zou ik me kunnen vergissen).
• Sokken in sandalen, nog steeds. Kan één van de heren mij uitleggen wat dat moet voorstellen?
• Tenen… Begrijpelijk dat er ineens heel erg veel tenen te zien zijn. Niet erg. Maar kan er geen koninlijk besluit afgekondigd (uitgevaardigd, opgetekend,…?) worden dat de maximale teennagellengte beperkt tot 2 millimeter?
• Dit is een moeilijke, dus lees goed: het is niet zo dat omdat er in elke H&M driehonderd stuks van iets hangen, dat we dat allemaal moeten kopen. En het is nog minder zo dat omdat dat kledingstuk in zes verschillende kleuren bestaat, dat we dan ook verschillende kleuren van hetzelfde kledingstuk moeten kopen. 
• Die flinterdunne dingen die naast de bikini’s in de winkel hangen, dat is strandkledij. Voor op het strand. Voor alle duidelijkheid: de Nieuwstraat is geen strand, de Bondgenotenlaan is geen strand, en de Meir ook niet. 

Voor de rest doet u maar, hoor.

Ik strek mijn hand naar haar uit
ze spint luid en laat zich vallen
tegen mijn arm, mijn buik.
Op een haar na
dondert ze van de krabpaal
en ik bedenk
terwijl ik haar opvang
voor de zoveelste keer
dat ze van pure liefde
gemaakt moet zijn, 
die kleine.

Egocentrisch zijn “kan écht niet”. Een goeie reden om het af en toe lekker toch eens te doen. Bij deze een schandalige portie Floracentrisme, en doet u gerust een stoute duit in het zakje op uw eigen-centrische manier:

• Een andere soort koekjes dan Marquisettes van Delacre als lievelingskoekjes hebben, getuigt gewoon van gebrek aan smaak. 
• Geschiedenisvereenvoudiging: een gebeurtenis dateert uit het pre-1978-tijdperk, of uit het sinds-1978-tijdperk.
• Niet erg dat u mijn blog niet kent. Op een paar uurtjes heeft u het hele archief gelezen en is dat euvel verholpen.
• Wanneer ik te voet ben, moeten alle auto’s wijken voor mij. Wanneer ik auto rijd, moeten alle fietsers wijken voor mij. Fietsen doe ik niet, dus fietsers moeten sowieso aan de kant gaan
• Dit weer mag voor mij blijven tot en met oktober. Alleen op 25 mei moet het fris zijn, want dan loop ik de 20 kilometer. Kan de wedstrijd trouwens niet een paar uur later van start gaan? Ik loop liever ’s avonds.
• Kon de trein van 7u20 nu echt geen 5 minuutjes op mij wachten?

zomer, zn, m., zomers:
menselijke gemoedstoestand die gekenmerkt wordt door het afnemen der zorgen, de drang naar aardbeien en een sterk verhoogd luiergehalte.

uit: Groot woordenboek der Florialese taal, ed. 2008, uitg. Fleempaard

Dat “eigen nat” waarin ze tonijn inblikken, wat voor sap is dat precies?

Is dat tonijnenspeeksel, -bloed, -tranen, -zweet, iets dat ze uit die arme vissen gewrongen hebben? Nog iets anders?

Wat maakt dat je jezelf op een dag niet meer als een jongen ziet, maar als een man?
Op basis waarvan word je een vrouw, en stop je een meisje te zijn?

Is er een sleutelleeftijd? Een staat van zijn? Het aantal zorgen dat je hebt? De hoeveelheid grijze haren en zichtbare rimpels? De winkels waar je je kleren koopt? Het feit dat je ineens liever wijn drinkt dan bier? Je uur van opstaan en slapen gaan? Kinderen krijgen, dat speelt vast wel mee, maar wat als je daar niet aan meedoet? Een huis moeten afbetalen aan de bank? Een job? Ik hoop dat het niets pijnlijks is, zoals het afnemen van de slappe lach of van het vermogen te slapen tot de noen. 

Denkt iedereen daarover na, of maak ik het mezelf weer gewoon moeilijk?

Nu ja, ouder worden vind ik niet erg. Zolang ik maar geen mevrouw moet zijn.

gewoon Flora

Bij Hunkemöller krijg je nu bij een bikini een staal van de nieuwe Nivea afslankgel. Met witte thee en anijsextracten. Stel je voor dat die werkt… dan zakt je bikinislip wel mooi af in de zee. 

In één van Leuvens best draaiende eetzaken kan je niet door de menukaart bladeren zonder met je neus op een paginagrote advertentie voor Bodystyling gedrukt te worden. In geval je zwicht voor de dame blanche?

Blijkbaar is het wereldnieuws dat Robbie Williams een aantal kilo’s is aangekomen.

Pff.

ps: geen links naar de hoger genoemde instanties. Kleine boycot van mijnentwege. Nè!

Vanaf dit eigenste moment, dames en heren, is ondergetekende een volledig legale blogger. Dat is een pak van m’n hart. Geen angst meer om gedagvaard te worden wegens het onrechtmatige gebruik en verspreiden van een afbeelding waarvoor de distributie- en andere rechten niet officieel werden verleend. Of iets in die trant.

Oftewel: ik heb een nieuwe avatar, een volledig artisanaal, home-made exemplaar volgens aloud recept:

1. 8 zakjes bloemenzaad, gekregen van buurman
2. zaaien in eigen tuin
3. 2 jaar geduldig (en soms iets minder geduldig) wachten
4. juichen wanneer de hele bos in bloei raakt
5. 30 foto’s nemen van 1 enkel vergeet-me-nietje
6. grommen omdat die alle 30 op niks trekken
7. lief lachen naar Lilimoen
8. die een ideale foto voor me maakte (Dankuuuu, lieve Lilimoen!!)
9. een fuchsia sausje erover gieten in Photoshop
10. et voilà:

Een pak van m’n hart.

p.s.: mooie uitdrukking vind ik dat, “pak van m’n hart”. Klinkt als “pak m’n hart eens vast”…

Stel dat ik, zo lang ik heb, gewoon mij wil zijn
en doen wat mij het juiste lijkt?

Stel dat ik vertrouw op geboren worden, leven,
doodgaan en dat is dat?

En stel dat ik geen enkele reden zie om te geloven in meer 
geen god, geen kracht, geen eeuwigheid?

Zou ik dan naar de hel moeten
om mijn gebrek aan geloof,
Stel, moest er toch wat zijn?

Telkens Before you leave van Racoon passeert op mijn iPod, denk ik: “man, dit lied heeft zo’n treffende eerste regel…” 

Before you leave me now 
Tell me where the hell I am

*zucht*