Mijn oma

09Mrt16

Mijn oma vergeet dingen.
Ze vergeet niet zozeer of ze haar pillen al genomen heeft (hoewel, dat ook), maar vooral dat bepaalde mensen er niet meer zijn.

Haar ouders bijvoorbeeld, wonen in haar geest nog steeds in het huis waar zij ze tot hun dood heeft verzorgd. Zijzelf woont daar niet meer, dus is het logisch dat ze hen wil gaan bezoeken. Ze is namelijk ongerust. En terecht, in haar werkelijkheid, want wie zorgt er nu voor hen?

Haar echtgenoot is in de hemel, maar toch ook niet helemaal weg. Hij kan er niet bij zijn op zijn eigen verjaardagsfeestje, dat snapt ze wel. Dat het niet zo’n goed idee is om hem een kostuum cadeau te doen is al moeilijker. Het compromis wordt een nieuw hemd. Mijn oma pakt het zelf uit.

Niet tegenin gaan, zeggen ze. Hen niet confronteren met de realiteit. Dat dat geen zin heeft. Goed. Dus liegen we. Dat alles goed gaat met haar ouders. Dat ook zij een verpleegster hebben die hen komt wassen. En iemand die kookt, jazeker. We liegen dat we zwart zien. Gelukkige verjaardag, opa in de hemel. Hij zal vast blij zijn met zijn geschenken. Wij liegen, zij knikt. En ze neemt het hemd tevreden mee naar huis.



No Responses Yet to “Mijn oma”

  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: