Dummie in nood

28Aug11

Ik volg een cursusje fotografie voor dummies. Take it easy, dacht ik, zeker omdat de docente begon met “technische kennis is niet de kern van deze cursus, het gaat om je creativiteit.” Gisteren was het les 1. Nu zit ik daar samen met een klasvol dames met kleinkinderen en een lens van hier tot op het Ladeuzeplein. Ik had nog naar de organisatie gemaild om te vragen of er vereisten waren waaraan ons fototoestel moet voldoen, maar nee, dat is echt niet nodig. Zit ik daar met mijn toeristendingetje tussen die madammen die in de pauze tips uitwisselen over diafragma en ISO-waarden. Ik weet dus niet helemaal of ik het met mijn creativiteit wel red.

Tegen volgende les hebben we huiswerk. Om het vooral niet te moeilijk te maken: een zelfportret. Ik dus als een speer dat internet op voor een basiscursus fotografietechniek. Blijkt dat ook nog wiskunde te zijn, maar ik doe mijn best. Probleemtje: in die eerste les alleen al hebben we zoveel dingen geleerd waar we op moeten letten, plus daar nu ook nog eens die technische dingen bij en dan die dames met hun veelbelovende lens, dat ik een beetje onzeker word over mijn huiswerk. En daar komt u dus bij kijken. Letterlijk, als het even kan. Want de juf stuurde ons naar huis met: “En kom niet af met een foto waar je 5 minuten tijd aan besteed hebt, want dat zie ik eraan.”

Kunt u er dus even naar kijken alstublieft, en mij laten weten welk van deze drie foto’s (by day, lighting experiment, by dawn) ik echt niet mee mag nemen naar de les wegens én verkeerde sluitertijd én slechte compositie én abominabele belichting én nog iets anders waar ik waarschijnlijk nog nooit van gehoord heb?

Danku!

p.s.: Conclusies na eerste les fotografie:
-fotografie is multi-multi-tasking
-ik kijk uit naar de les landschappen (die staan tenminste stil)
-het ligt niet aan het toestel
-ik moet dringend aan de botox!



10 Responses to “Dummie in nood”

  1. Het is een beetje zoals auto rijden, vind ik. Alles moet tegelijk goed gaan. Net zoals in de auto lukt dat na een tijdje oefenen gelukkig beter dan in het begin.🙂

    Ik vind ze alledrie wel goed voor een eerste zelfportret. Als het over techniek gaat: strikt genomen is de by night te donker en te rood en is de by dawn ook te donker en onscherp. Maar dat zijn wel de twee leukste vind ik, omdat je daar een verhaal bij kan verzinnen. Ik vind dat belangrijker dan technische perfectie. Bovendien passen die twee nog wel goed bij elkaar. Dan is de by day daarmee vergeleken een beetje gewoontjes. Het blijft natuurlijk maar de vraag waar de docente de nadruk op legt…

    Wat ook leuk kan zijn voor een zelfportret is dat de foto iets meer over je zegt dan enkel je gezicht te tonen. Bijvoorbeeld door de omgeving waar de foto is genomen of een bepaald attribuut. De muziekfanaat kan met zijn ipod-oortjes headbangend op de foto, de fotograaf met zijn camera in de spiegel, de fashionista tussen haar kleren enz.

  2. haha oh je verhaal is zo herkenbaar!! Een aantal jaren geleden ben ik ook zo begonnen. Maar als eenmaal het spreekwoordelijke kwartje is gevallen dan komt het helemaal goed.

    Ik vind alle drie de foto’s wel wat hebben. Hoewel de foto bij dawn te wazig is. Waarschijnlijk genomen bij te weinig licht en een te lanzame sluitertijd? De foto van Lighting is imo wat spannender. Maar de mooiste en scherpste van allemaal is de foto by day.
    Het leuke aan fotografie is dat het smaakgebonden is. Iets wat iemand lelijk kan vinden kan voor de ander weer erg mooi zijn. Iets is niet per definitie goed of fout..

    Suc6 met de cursus.. Dat gaat vast goed komen.

    Groetjes Deborah

  3. Niks aantrekken van die met hun sjieke camera hoor, wie er niet mee kan werken maakt daar even slechte foto’s mee als met een point & shoot, en de foto’s waar ik het meest trots op ben heb ik met m’n gsm (!) gemaakt, artistiek inzicht is inderdaad belangrijker dan de camera.

    ‘By day’ is mooi scherp, maar het mist ‘iets’. ‘Lighting experiment’ zou ik zeker indienen, interessante kleuren en compositie. ‘By dawn’ vind ik iets minder, ik heb het niet zo voor wazigheid persoonlijk. Nu ja da’s allemaal persoonlijke voorkeur, ’t kan goed zijn dat de leerkracht iets helemaal anders zegt🙂

    • 4 Anoniem

      Groot gelijk! Een duur toestel is geen garantie voor mooie foto’s. Iemand met een ‘goed oog’ kan met een wegwerptoestel betere foto’s maken dan sommigen met hun megalenzen. En dan is er nog de multitude aan instellingen op die zware toestellen, ook al weet je waarvoor ze allemaal dienen dan is dat nog geen garantie dat alles optimaal gaat ingesteld zijn op het moment dat je afdrukt.

      Er zijn een paar truukjes (leren flitsen bv, vroeger vond ik alle foto’s waarbij geflitst werd per definitie niet mooi wegens onnatuurlijk licht, maar tegenwoordig flits ik bijna altijd, en heb ik prachtige foto’s leren maken zonder te veel met ISO waarden te spelen etc. Kadreren en belichting zijn veel belangrijker!

  4. Lighting experiment!

  5. 6 Gheysens Saskia

    Ben het eigenlijk wel eens met de anderen: by day vind ik wat saai, hoewel hij technisch gezien ok is. Ik zou zeggen: tracht er een fantastische uitleg aan te geven – daar ben je creatief genoeg voor en laat al die madammen paf staan van je expertise!

  6. 7 Athena

    Ik vind dat er niks tussen zit waar je niet mee aan kan komen bij de cursus. Ben het ook niet helemaal eens met het bovenstaande over techniek, dat het te rood of te donker of te wazig is. Dat is misschien wel zo volgens bepaalde maatstaven waar ik niks vanaf weet, maar je schept wel een bepaalde sfeer zo en dat vind ik persoonlijk interessanter dan of het technisch allemaal wel “kan”.

    Bij zelfportretten is het vooral moeilijk om er (voor zover dat kan) een beetje natuurlijk op te staan, vind ik. Sommige mensen stralen iets van “ik maak nu een foto van mezelf” uit. Dan zie je een bepaalde verstarring in het gezicht, ofzo. Dat zie ik bij de 1e en de 2e een klein beetje.

    Wat voor camera heb je eigenlijk? Een kleine compacte?

  7. 8 Athena

    Overigens, een zelfportret hoeft ook niet per se van je gezicht te zijn. Je handen, je voeten of een ander stukje aan jou dat kenmerkend is, je weerspiegeling/schaduw.. Jij met (een van) je katten.. The sky is the limit🙂

  8. 9 Flora Fleempaard

    @Allemaal: thanks voor de feedback en de geruststelling. Nu zie ik inderdaad ook dat de heldere foto te “plattekes” is. Ik leer het nog…

    @Peter: goeie vergelijking, van dat autorijden. Gelukkig word ik van fotograferen niet zo chagrijnig als toen🙂
    Om eerlijk te zijn wilde ik een foto met meer omgeving die iets over mezelf zegt, maar het werd me teveel om juist te krijgen. Zonder omgeving heeft het me al uuuuuren gekost. Als ik een beetje gevorderder ben.

    @Deborah en Greet: juist, smaakgebonden. Dat maakt het wel moeilijk om iets aan te leren, vind ik. Maar ook wel lekker vrij!

    @Athena: jij ziet ook alles!
    Ik heb een kleintje ja, een Canon IXUS 75. Een superding, zolang je niet naast “de groten” gaat staan.
    Wacht eens, ik hoef er helemaal niet met mijn gezicht op?! Dus deze (http://www.flickr.com/photos/florafleempaard/2332914318/in/photostream) mag ook? Da’s pas goed nieuws.
    Oh ja, ik met één van mijn katten. Dat was mijn oorspronkelijke bedoeling. Ik dacht dat licht en sluitertijd en compositie en zo al moeilijk te dirigeren waren… Die sessie resulteerde wel in een paar grappige foto’s, maar ik geloof niet dat ze aan de lescriteria voldoen. Dat werd dus zoiets: http://www.flickr.com/photos/florafleempaard/6100414479/in/photostream. Net niet helemaal wat ik in gedachten had😉

  9. 10 Athena

    Of ie mag? Van mij iig wel🙂 Ik vind dat origineel en die tatoeage is uniek, dus het is toch onmiskenbaar JIJ. En de achtergrondkleur is moooi!

    Ik vind die vier groene ogen trouwens echt gaaf! Je kunt ook variaties daarop maken, kijken hoe het eruit ziet als je net een andere hoek pakt of net wat dichterbij of verder weg ofzo. Moet de kat wel meewerken😉

    Ik hoop dat je je niet te veel op de criteria focust maar gewoon experimenteert. Ik heb zelf bv. foto’s gemaakt met de sluitertijd lang, en dan mn armen in drie standen waardoor ik zo’n meer-armig hindoegodin-figuur werd. Maar verder totaal niet gelet op achtergrond of kleding ofzo. En eentje “Athena lacht, Athena huilt”, ook met de sluitertijd en dan twee keer mn hoofd (naast elkaar), de ene blij en de ander sip.

    Het is gewoon leuk om een beetje te spelen, om te kijken wat je allemaal kan doen!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: