Muffins korte-termijn-geheugen

24Aug11

De spellingsregels voor woorden aan mekaar schrijven begreep ik in de oude spelling niet, en in de nieuwe nog minder. Ik weet niet eens of ik ten tijde van de oude spelling al een probleem had met ‘kortetermijngeheugen’, maar in de nieuwe spelling in elk geval wel. Ik gok op ‘korte termijngeheugen’, maar zo lélijk dat dat is, dat kan bijna niet juist zijn. Enfin, ik meen me te herinneren dat we in de nieuwe spelling best kwistig mogen omspringen met koppeltekens, dus ga ik voor de gemakkelijkheid even voor ‘korte-termijn-geheugen’. Dan zoek ik het straks wel op, want nu wil ik het even over mijn Muffin hebben.

Muffin houdt van poezensnoepjes. Muffin houdt ook van broccoli en mayonaise en bicky burger met friet en van spaghettisaus en van pikant en van kippenworst en van wafel en van erwtensoep, maar dat terzijde. De poezensnoepjes zitten in hun doosje in een schoendoos in de salontafel. Dat lijkt een omslachtige beveiliging voor een doosje poezensnoepjes, maar geloof me, als de schoendoos niet in de salontafel staat, krijgt ze de schoendoos open, en als het snoepdoosje niet in de schoendoos zit… u begrijpt het principe. Zo veel houdt Muffin dus van poezensnoepjes.

Nu moet u weten dat ons huis een beetje raar is ingedeeld. Het daggedeelte (ok, dat woord bestaat ongetwijfeld niet, maar u weet wel) bevindt zich op het gelijkvloers: bureau, keuken, eetkamer, terras, tuin. Nadat alle dagtaken afgerond zijn, trekken we naar boven, waar het salon zich bevindt. En dus ook de salontafel met de schoendoos met de poezensnoepjes. Scheidt het daggedeelte van het poezensnoepjesgedeelte: een trap. Tot daar geen enkel probleem. Maar dan.

Ik loop gemiddeld veertien keer per dag naar boven, om naar het toilet te gaan of iets te gaan halen.
en
Poezen zijn nogal gemakkelijk te conditioneren (althans als het om poezensnoepjes gaat).
en
Ik geef Muffin elke avond wanneer ik na het avondeten naar boven trek vier poezensnoepjes.

(Voor Muffin uiterst logisch) gevolg: élke keer dat ik de trap op ga, stuift ze enthousiast mee naar boven, recht naar de salontafel. En daar gaat ze dan zitten als een hondje dat geleerd heeft een pootje te geven. En dan kijkt ze me aan met van die grote lichtgroene ogen. En dan piept ze. Als het tegen vijf uur loopt, breekt mijn weerstand meestal (want 17u is avond, toch?) en geef ik haar een paar snoepjes, waarop ze vrolijk weer naar beneden dartelt. Maar elke keer dat ik daarna de trap op ga, denkt ze: “Oh ja, het is avond, snoepjes!!” En gaat ze oppernieuw naast de salontafel zitten. Oprecht naar me starend met die ogen. En dat piepje.

Ik ben ervan overtuigd dat ze niet meer weet dat ze een half uur eerder al snoep gekregen heeft. De trap op = snoep en ik voel me een bullebak als ik na het toilet gewoon weer naar beneden ga zonder haar aan te kijken (in die groene ogen kijken is nefast). Dus dacht ik: bestaan er geen pilletjes die het korte-termijn-geheugen van katten restaureren?

 



3 Responses to “Muffins korte-termijn-geheugen”

  1. 1 Menck

    Het is echt wel ‘kortetermijngeheugen’. Nog steeds.

    Katten zijn gewoontedieren. Gewoontes kun je afleren. Op de duur hebben ze ook dát door.

  2. reset knop?

  3. 3 Flora Fleempaard

    @Menck:
    -Occam’s razor, dus. Ik had het kunnen weten.
    -De slimmeriken…
    @Hoow: ah, daar dient dat bultje op hun koppie voor! Thanks!


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: