Driehoek van geborgenheid

27Apr10

Mijn woeste lieve tijgervriend in zijn mandje op de dekenkist aan het hoofdeinde, opgerold tot een streepjesgarnaal in poezenformaat, zijn ogen dicht, maar zijn oren altijd waakzaam.

Mijn lief achter mij, eeuwig warm, zachtjes ademend, soms een rukje aan het dekbed, maar meestal heel braaf.

Mijn kleine engel in een koeienvlekkenbolletje op het voeteneind, spinnend of heel diep in slaap, maar altijd stand-by voor een spelletje.

En in het midden van die driehoek, ik, op mijn rechterzij, knieën opgetrokken, mijn armen gekruist, dekens opgetrokken tot net onder mijn neus, geborgener dan ik me ooit gevoeld heb.



One Response to “Driehoek van geborgenheid”

  1. 1 gewebkijk

    om (positief) jalours op te worden…
    (de zinnen, en de situatie) 🙂


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: