De sandwichessituatie in het doosje

22Sep09

Het is een verraderlijk doosje, dat geheugen van ons. Enfin, het mijne toch. Neem nu de sandwichessituatie van toen ik twee was. Het zou natuurlijk kunnen dat ik me effectief herinner dat ik onder de keukentafel zat met een sandwich in elke hand, een hapje van links nemend, en dan weer een hapje van rechts. Maar het is waarschijnlijker dat mijn ouders inmiddels op zoveel familie-etentjes opgerakeld hebben dat het feestvarken tijdens het aperitief verdween en zich ontfermde over de zak broodjes-voor-bij-het-voorgerecht dat ik het idee heb dat ik er zelf bij was. *fronst bij dat laatste* Uweetwel.

Maar dan zijn er ook nog de fotoalbums (-alba?). Zo’n sandwichsituatie, en zeker een sandwichsituatie tijdens het verjaardagsfeest van de sandwichdief, is helemaal iets waarmee ouders graag uitpakken als er later verloofden/s over de vloer komen. Dus moet het op de gevoelige plaat vastgelegd worden. Herinner ik me de foto? De smaak van het zoete brood? De koude vloertegels, de flits van mijn vaders toestel? Of dat verhaal, gladgepolijst door herhaling elke keer er de afgelopen negenentwintig jaar een sandwich op tafel kwam? 

Het is een rommelig doosje, dat geheugen van me.



12 Responses to “De sandwichessituatie in het doosje”

  1. jij erkent het in iedergeval, dat plaatst je onmiddellijk in het voordeel…

  2. En dat onder het label huis-, tuin- en beestenboel ?
    🙂

  3. 3 lucie

    Oh, ik ken dat, ik heb ook zo van die herinneringen. Maar heel soms ruikt ge iets, of ziet ge iets, waardoor er een bliksemschicht door uw hoofd gaat en ge herinnert u vaag iets, een gevoel of moment, en dan weet ge dat dat een echte herinnering is, niet ingekleurd door de tand der tijds. Het is mij nog niet veel overkomen, maar de moment dat het gebeurt is het heel surreëel.

  4. Oh, ik heb er ook zo eentje. Dat ik als tweejarige op een familiefeest een hotdog aan het eten was, en ik liever het worstje dan het broodje wilde. Dus duwde ik met mijn duim onderaan tegen het worstje, zodat die steeds verder naar boven schoof. En toen… beet ik in mijn duim en zette ik het op een krijsen…
    Ik meen mij dat te herinneren, met de omgeving van de zaal en alles, maar waarschijnlijker is dat ik het zoveel heb horen vertellen dat ik me er een beeld van heb gevormd, en dat ik dat gekoppeld heb aan een familiefeest van als ik iets ouder was…

  5. 5 Athena

    *beeldt zich in dat je even aan mij dacht toen je ‘(-alba?)’ schreef*😉

  6. 6 Tiggie

    het is wel zo dat bewuste herinneringen ontstaan vanaf 2 jaar en dat door het vaak te herhalen (familiebijeenkomsten) die herinnering actief is gebleven. Ga maar eens na, ze hebben zeker ook verhalen van toen je een jaar was- zoals bij mij, dat ik mijn kaka pamper had uitgedaan in mijn park en heel mijn park incluis mezelf beschilderde met het goedje, met de beste wil van de wereld, ik kan het me niet herinneren🙂

    en nu ga ik echt slapen

  7. Vreemd dat niemand de background van dergelijke dekherinneringen bevraagt ..

  8. 8 Flora Fleempaard

    @Gewebkijk: het voordeel van de twijfel

    @Jevski: het zijn eigenlijk vooral die sandwiches die daaronder thuishoren🙂
    “Dekherinnering” is een mooi woord. Heel knus en warm.

    @Athena: klopt! En ik vroeg me vervolgens af of je ‘De vrouw van de tijdreiziger’ gelezen hebt. Doet natuurlijk niet ter zake, maar daar komt een Alba in voor.

    @Lucie: Zalig, dat soort momenten…

    @Lies: zo beet onze kat eens in mijn lief haar vinger in diezelfde veronderstelling dat het zwanworstje nog niet op was😉

    @Tiggie: iewie!! Misschien herinner je je de geur toch wel echt…

  9. 9 Athena

    Niet gelezen! Is het een aanrader?

  10. 10 Flora Fleempaard

    Als ik je 10 romans zou mogen aanraden, zou het er niet tussen staan. Als ik er 100 mocht aanraden, waarschijnlijk wel.

  11. 11 Athena

    Welke 10 zou je me wel aanraden? (A)

  12. 12 Flora Fleempaard

    In willekeurige volgorde:
    -De geheugenkunstenaars (Jeffrey Moore)
    -Stralende dagen (Michael Cunningham)
    -Kinderspel (Myla Goldberg)
    -Extreem luid en ongelooflijk dichtbij (Jonathan Safran Foer)
    -Verlies (Emma Donoghue)
    -Slick (Daniel Price)
    -Laten wij aanbidden (Ann-Marie MacDonald)
    -De wetten (Connie Palmen)
    -Vergeef me (Wally Lamb)
    -Noem alle dieren (Alison Smith)


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: