Koeienvlekkentroost

13Mei09

De wetenschappelijke verklaring voor haar gedrag interesseert me geen bal. Sterker nog, ik wil ze niet eens weten. Mijn eigen interpretatie is ongetwijfeld veel fijner.

Ik huilde. Zij kwam aangesneld alsof ik een potje yoghurt opengedaan had. Ze sprong op mijn schoot en bood me de spinnende warmte van haar koeienvlekkenpels. Ze geeft geen kopjes zoals standaardpoezen doen. Mademoiselle Biscuit geeft lijfjes.



3 Responses to “Koeienvlekkentroost”

  1. 1 Tiggie

    Aangezien u geen wetenschappelijke uitleg wenst heb ik niks te zeggen😉

  2. 2 Annica

    Geweldig als beestjes zo invoelen. Ik had dat vroeger met mn hondje. Als ik down was (euh elke dag ofzo), kwam ze naast me zitten en keek ze me aan met die twee smekende donkerbruine ogen en legde ze haar pootje op mijn been. Dan werd er even flink geknuffeld en gekroelt. Werkte beter dan menig therapie-sessie!

  3. 3 Flora Fleempaard

    @Tiggie: Dat is niet eerlijk! Je maakt me nieuwsgierig! Het is niet toegestaan de blogger nieuwsgierig te maken. Nè!
    Maar misschien kan je verklaringen en/of advies geven bij het lentelibido van mijn gecastreerde vriend?

    @Annica: En je hoeft ze ook nooit iets uit te leggen, he. Ze begrijpen je preciés…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: