Moederpoes

28Mrt09

Zo vaak, wanneer ik ’s avonds met een boek onder een fleece dekentje in de zetel lig en die kleine komt op mijn benen liggen, soms tot een bolletje gekruld, soms die witte pootjes uitgestrekt, maar altijd een wolk van vertrouwen in de goedheid van het al,

dan kan ik niet anders dan rustig worden, even zo vol vertrouwen, in liefde en schoonheid en in mijn eigen bekwaamheid om er te zijn voor dat beestje dat besloten heeft dat ik het waard ben om haar moederpoes te zijn.

Advertenties


3 Responses to “Moederpoes”

  1. Maar alleeeeee hoe doe je het toch altijd?
    Met enkele woorden kan jij meer keer op keer ontroeren, doen lachen, me goed doen voelen!

  2. ik wil niet weten hoe je het doet, als je maar blijft doordoen… šŸ˜‰

  3. oh ja, dat is bekend. Het is zo lief. Je zou de tv er voor uit zetten om aandacht naar het diertje te kijken.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s


%d bloggers liken dit: