Natte zendelingen

05Dec08

Ze zagen het vast aan me, dat ik er een beetje doorheen zit. Hoewel er niet veel van me te zien was, daar op de te smalle stoep in de Tiensestraat in de regen. Lange jas, kap op, sjaal drie keer rond mijn nek. En het was al donker (onbehoorlijk vroeg donker wordt het tegenwoordig). Mensen die zieltjes willen winnen, pikken er zieltjes uit die meegedragen worden onder de arm van hun eigenaar. Ik denk dat ik naar beneden liep te kijken tot ze me aanspraken.

Ze waren helemaal doorregend, maar toegegeven, ze zagen er gelukkig uit. Dat is natuurlijk ook de strategie van zieltjespikkers. “Mefwouw” noemden ze me, en dan volgde iets over een “levende pwofeet” wat ik maar half volgde omdat ik hun accent probeerde te rijmen met de Scandavische namen op hun opgespelde bordjes. En of ik gelovig was? Echt helemaal niet? En er ook geen intewesse in? Ik vond het haast jammer voor hen.

Als de zon geschenen had misschien, in een park misschien, met een ijsje en droog gras om op te zitten, tijd te over. Op een lome zomerdag had ik me misschien laten verleiden tot een gesprek over de levende pwofeet. Maar vandaag niet.



3 Responses to “Natte zendelingen”

  1. zo’n kans krijg je nooit meer:-)

  2. 2 Flora Fleempaard

    en prompt scheen de zon, de volgende dag, voor vijf minuten.

  3. Scandinavische jehova’s…
    Misschien had je een foto moeten maken van zo’n aparte combi.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: