Het geluid van een vallende boom

01Sep08

Wanneer je een week lang elke dag in de bibliotheek bent, merk je dat je niet de enige bent die dat doet. De vraag is alleen of die anderen daar de week erna ook nog elke dag zijn. Maar daar heb je geen antwoord op, want jij bent nu elders.

Wat me doet denken aan het filosofische vraagstuk over de boom die valt: maakt de val van die boom geluid als er niemand in de buurt is om het te horen?

En die persoon die zei dat hij er altijd voor je zou zijn, als die persoon verandert van mening en je weet het niet… is die persoon er dan nog voor je? Altijd en zwijgend?

Hoe mooi het egocentrisme van de mens…

Als er maar geen boom op de bibliotheek valt, want het is er zo heerlijk stil. Wanneer ik er ben toch.



5 Responses to “Het geluid van een vallende boom”

  1. 1 Menck

    Voor bibliotheken zijn er anders al héél veel bomen gevallen.

  2. En als je plots en onverwacht moet denken aan iemand waar je veel van hield
    dan is dat omdat die persoon net op dat moment ook aan jou…

  3. Als je niet kijkt naar de wijzers van de klok draaien ze als razenden. En als je dan omkijkt, hup, stil. Heel knap is dat.

    Ik ben in de bieb.
    Of toch bijna altijd.

  4. Wauw! De schoonheid van vragen waarvan je alleen zeker kunt weten dat je het antwoord zeker niet kan weten. Zoals dood zijn, niet beleefde liefdes, niet gemaakte keuzes. De aard van de niet waargenomen dingen. Een prachtig geschreven vraag-stukje in heel weinig zinnen.

  5. Er zijn geen zekerheden in ’t leven, he.
    Mooi geschreven.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: