Ongeverifieerde wonderen

15Apr08

Ben ik de enige die nooit aan een piano gaat zitten om de illusie in stand te houden dat ik onvermoed een virtuoos ben die notenleer noch oefening nodig heeft?

Hetzelfde met vliegen: als je maar hard genoeg rent, stijg je op, toch? Wat meteen ook verklaart waarom ik de 20 kilometer door Brussel aan een slakkengangetje zal afleggen.😉

Monsieur Bertrand en ik kunnen elkaars gedachten lezen. Wij vinden elkaar de allerallerallerliefste die er is.

Sommige illusies zijn te mooi om te verifiëren…



3 Responses to “Ongeverifieerde wonderen”

  1. 1 Oker

    Als ik buiten het tafelkleed moest uitkloppen hield in het achter me een rende heeel hard zodat het wapperde in de wind. Ik voelde me superman en hoopte dat het me zou helpen opsteigen. Lees: ik was toen minstens 16.

  2. Helemaal gelijk🙂

  3. 3 Isabelle

    Soms duikt geheel uit het niets een heel warm gevoel op en het beeld van iemand die je heel graag hebt. Dat is omdat die persoon, net op dat moment, ook aan jou denkt. Toch?


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s


%d bloggers op de volgende wijze: