Als ‘nodig’ betekent: door de behoefte vereist (Van Dale), wat hebben we dan wérkelijk nodig, nu, op dit eigenste moment? Schiet er echt meer over dan een hap lucht?
En alles wat we hebben en krijgen naast die hap… is dat dan extra? En waar hebben we die overvloed extra’s aan verdiend?

Ben ik de enige die nooit aan een piano gaat zitten om de illusie in stand te houden dat ik onvermoed een virtuoos ben die notenleer noch oefening nodig heeft?
Hetzelfde met vliegen: als je maar hard genoeg rent, stijg je op, toch? Wat meteen ook verklaart waarom ik de 20 kilometer door Brussel aan een [...]

Wat is dat vieze, wittige spul dat zo vaak op het schermpje van bankautomaten hangt, iets dat ooit vloeibaar was, naar beneden droop en dan opgedroogde? Hangt dat alleen op de schermpjes van Leuvense bankautomaten? En waarom blijft het er zo lang opzitten? Poetsen banken hun schermpjes dan niet? En wie hangt dat spul systematisch [...]

er liep een meisje
achttien was ze, twintig misschien
zomaar zonder jas op straat,
zonder tas of sjaal
van zo oprecht onstuitbare tranen
krijg je het warm  
er liep een meisje
te huilen
over straat
en hoewel niemand niemand dat ooit zeker weet,
wou ik dat ik haar gezegd had dat alles alles,
dat alles
in orde komt.

Zo. Ik geloof dat ik in een deelzame bui ben.
Waardoor ik mijn arm op het internet geflikkerd heb, tattoo incluis.
Even kijken of het wat voor me is, Flickr. Ik zie wel. Doe gerust mee:
http://www.flickr.com/photos/florafleempaard/

Over twintig jaar zijn wij de oudjes, de mysterieuze generatie

met een geboortedatum die begint met 19..
“Cool! De Middeleeuwen!” 
van vóór de euro.
Koester ze, uw ouwe guldens en franken.
die nog met een heuse vaste telefoon gewerkt heeft. De héle ouwe onder ons herinneren zich zelfs de draaischijf nog! “Oh ja, en dat stopcontact met allemaal gaatjes in [...]

Voor iedereen die geen jota snapte van dit logje: het lag niet aan u. Ik had een verklapping gedaan die ik nog niet had mogen doen, maar voor Jeroen er mij op kon wijzen, waren er al reacties, die helemaal onbegrijpelijk werden eens ik mijn tekst gewist had, met alle verwarring vandien.
Maar nu tegoei dus:
Afgelopen [...]

ai…
euhm…
Momentje.

Ik wil gewoon de hemel bewegen.
Of zou dat teveel gevraagd zijn?

Op zo’n dag als vandaag
zou ik zweren te kunnen leven
van alleen de liefde
en de zon
gekust op mijn neus
op mijn wangen
en heel
heel voorzichtig
een afdruk van jou
stralend
op mijn mond