Vorige week was ik in Egypte (de snorkelfoto’s volgen nog) waar de farao me vervloekte en een souvenir meegaf. Daar had ik niet om gevraagd, maar om kort te zijn: vier dagen na terugkeer zat ik gisteren bij de dokter. De vloek gaat namelijk niet over. Hij verergert alleen maar. Ik bespaar u de details.
“Ik geef u Cereflora.” Dat klonk alvast helemaal als wat ik nodig had. “En als de laboresultaten binnen zijn, weten we of het de bacterie is die ik vermoed. Zo ja, dan starten we de zware antibioticakuur.”
Ik stond al bijna buiten, klaar om mijn nieuwe vriendin Cereflora te gaan halen. Maar de dokter was nog niet klaar:
“En dan het dieet.”
Oh wee. Een dieet. Een dieet terwijl mijn keukenprinses pas over 29 dagen terug thuiskomt om voor mij te koken.
“Geen cola. Niet de lightversie (Probleem: dat is één van mijn verslavingen), en eigenlijk ook geen gewone. De aspartaam in de eerste is al even erg als de suiker in de gewone. Geen suiker dus. (Auw. Een andere verslaving van me.) Kip mag, en rijst. Droog brood, beschuiten, cracotten (wat een variatie). Van groenten eigenlijk alleen gekookte wortelen. Geen rauwkost.”
Ik slikte even. “En fruit?”, een bescheiden poging er toch nog iets lekkers in te krijgen.
“Bananen.” Olé, bananen. De voornaamste reden dat ik blij ben dat de 20 km door Brussel voorbij zijn, is dat de bananen me de oren uitkwamen. Bananen dus. “Niks anders?”
“Ok dan, en een appel af en toe. Het moet natuurlijk geen strafkamp worden.”
Filed under: Andermans woorden | 5 Comments

Erceflora was het, niet Cereflora. Maar het werkt wel, zelfs als je cola blijft drinken
Foeiflora!
Veel beterschap gewenst!
Met alle respect voor uw aandoening, maar een strafkamp
is het spreekwoordelijjke Siberië, of erger Afrika,
zoals daar ontbeerd wordt ..
zoals wij hen doofstom laten
ontberen ..
Dat de wereld niet uit snoepgoed bestaat, weet Flora volgens mij als geen ander. Zoals ik het zie, is deze blog haar peperkoeken huisje waar luchtig en knapperig (buitenkant) afwisselen met donker en doorleefd (de heks).
Het is wel absoluut waar wat je zegt, er gebeuren af-schu-welijke dingen, bijvoorbeeld in Ethiopië maar evengoed in Europa. Ik ben er ook persoonlijk mee begaan en probeer op mijn kleine manier iets bij te dragen. Maar dat is een trieste, snel opdrogende druppel natuurlijk.