Later als ik oud ben

29Feb08

(als ik de kans krijg om oud te worden, hè)

dan neem ik bloemenjurken en een dotje,
banjer ik op mijn Trippen door het gras
en in de zomer op mijn rimpelblote voeten.

Ik hoop dat ik nog steeds wil zingen dan,
ook al klinkt het voor geen meter
en weet niemand nog wie Ani is.
Ik wil een oudje zijn dat kraakt
zoals het gebekt is en geniet
van wat ze heeft.

Dansen ga ik,
met mezelf,
klinken
op het verleden en de toekomst
op de liefde en op hoop.

En als ik ziek word
neem ik mijn poezen stiekem mee
naar het ziekenhuis.
De verpleegsters zien het door de vingers
want van mij
krijgen ze altijd
een knipoog en een lach.

Filed under: De buitenkant   |  Leave a Comment