+ 2.00
Eerst even dit, als achtergrond:
Ik ben 29. Ik draag geen bril. Ik knijp mijn ogen niet tot spleetjes om iets van dichtbij te bekijken. En ook niet om iets van ver te bekijken. Ik ga niet met mijn neus op spullen hangen, ik hou ze niet op armlengte voor mij uit. Ik lees prijskaartjes van op de normale 30 centimeter afstand en probeer nooit te betalen met mijn Fnac-lidkaart.
Zo.
“Juffrouw, juffrouw!” Ik denk al dat ik mijn portefeuille of iPod aan de kassa heb laten staan, maar ik heb alles nog. Ze moet een andere reden hebben om mij terug te roepen. Dat klopt. “Alstublieft. Uw nieuwjaarsgeschenkje.”
Lief. Beetje grappig ook, gezien januari al bijna om is. Maar cadeautjes krijgen blijft fijn. Zeker de onverwachte cadeautjes.
Donkergroen is het geschenkpapier, goud het lint. ’Maya en co’ wensen mij ‘een voorspoedig nieuwjaar’.
En schenken mij een leesbril.
+ 2.00
Filed under: De buitenkant |

goed opbergen dan maar,
een slimme meid is op haar toekomst voorbereid…
…Wat een compliment…
Excusez-moi, Vrouwe Flora?!?
Waar slaat dat nou op? Dat snap ik niet. Waarom geeft men willekeurige klanten nou leesbrilletjes?
Een groet,
De Drs.
Misschien vond ze je ogen zo mooi dat ze ze groter wilde zien..?
Ik weet niet waar het voor diende, maar ik stond wel hardop te lachen op straat toen ik het uitpakte.
En het was net de maat van mijn schoonmama, dus: iedereen content!