Mulholland drive (David Lynch, 2001)
zó cool, maar zó bevreemdend
The well of loneliness (Radclyffe Hall, 1928)
*spoiler* het paard sterft. Te triestig voor woorden. Niet lezen in het openbaar.
The Pianist (Roman Polanski, 2002) en La vita è bella (Roberto Benigni, 1997)
oorlogsfilms waarin weinig geschoten wordt raken mij harder dan bloedbaden.
Duet met valse noten (Bart Moeyaert, 1983)
Op mijn elfde ontdekte ik dat niet alle boeken goed aflopen.
American history X (Tony Kaye, 1998)
de scène met het hoofd en de stoeprand. Voelbaar tot in mijn ruggenmerg.
De geheime brieven van Marta (Pauline J. Van Munster, 2001)
dagen niet goed van geweest.
U bent gewaarschuwd. Te goed kan pijn doen.
Filed under: Andermans woorden | 4 Comments
-
Flora op Flickr
More Photos
Ik zou het lijstje willen aanvullen met: The Last King of Scotland.
En La Sconosciuta voegen we ook toe he. Man wat een film, wat een vrouw. Nu in de bioscoop dames en heren.
Ik heb zo ook twee films. Een ervan is The Pianist, zoals bij jou… de andere is ‘Dancer in the Dark’ (met Björk): gruwelijk einde!
@Rikea: Oh ja… Ik had bij het einde van Dancer in the dark zo’n zin om Björk toe te roepen: “Maar spreek dan toch! Zeg iets!!” Maar nee…