Ik ben een drugs-seutje
Ik beken.
Ik ben een drugs-seutje.
Ik heb nooit nog maar één trekje genomen van een joint. Een vriendin zei eens dat het me ook niet goed zou bekomen, want dat ik al genoeg voel en zie en hoor en zo… Ik denk dat ik haar maar op haar woord ga geloven.
Ooit (ik was zeventien) dacht ik de pijn van een gebroken hart te verdoven met Camel Light. Megastoer vond ik mezelf. Alleen… na een half jaar vond ik die sigarettensmaak nog stééds afschuwelijk. Ik ben er dan maar mee gestopt. Kosten-batenanalyse.
Alcohol: nul promille. Bijnaam: Bob. Ik zou de redenering van marihuana kunnen doortrekken: zonder ook al zot genoeg. Maar, toegegeven: mijn controlefreak-gehalte speelt ook mee.
Wat nog? Coke, heroïne, pilletjes allerhande. Nope. Niks. Zou niet weten waar het te halen, zelfs.
Ik maak liever mijn eigen roes.
Filed under: Bekentenissen |
3 Responses to “Ik ben een drugs-seutje”
Leave a Reply
-
Flora op Flickr
More Photos
plaatst u bij gelegenheid dan hier eens dat recept…
Hier nog zo’n braverik. Én controlefreak.
Toch het goede voornemen om ergens dit jaar een keer iets teveel te drinken en een keertje te blowen. Ik moet mn kids-in-spe toch vanuit ervaring kunnen opvoeden?
Happy Newyear!
“Wees altijd dronken. Daar gaat het om: dat is het enige. Om niet de afschuwelijke last van de Tijd te voelen die je schouders verbrijzelt en je naar de aarde toe drukt, moet je je onophoudelijk bedrinken.
Maar waar aan? Aan wijn, aan poëzie, of aan deugdzaamheid, dat moet je zelf weten. maar bedrink je. [...]”
(Ch. Baudelaire. Le Spleen de Paris)