Later als ik dood ben
29Nov07
Later als ik dood ben
(hopelijk nog heel heel ver)
wil ik verstrooid worden
op een grasveldje
of in een sappige wei,
met schapen.
Het leeft zoveel fijner
met het idee
een vergeet-me-nietje te worden
of de poot van een mier
een eikenblad misschien
of,
gewoon,
de grond waar jij op loopt.
Filed under: De buitenkant |

Als jij dood gaat voor mij en ik nog altijd jouw lieverd ben, dan breng ik je naar een grasveldje of een sappige wei. Misschien wel naar “jouw helling” of ons eigen gazonnetje. Maar eerlijk gezegd word ik toch wel droevig bij de gedachte aan jouw dood. Blijf nog maar even,… ik ben nog lang niet uitgepraat. Oh ja, en reizen wil ik nog en honderden etentjes in de Metropole, samen.
Even ter zijde. Rep u even naar: http://vero-en-co.blogspot.com/
En? Verrast?
Inderdaad een mooie gedachte maar blijf toch nog maar een beetje onder de levenden.