Ik moet er me in kunnen vinden, in songteksten. Of toch een beetje. Anders kan ik er niet naar luisteren zonder me bont en blauw te ergeren. En dan luister ik liever niet.

Neem Zeven anjers, zeven rozen. Het spijt me, Willy, maar ik kan het niet horen. Ik vind het namelijk helemaal niet lief, wat zeg ik, ik vind het namelijk egocentrisch om je ex op haar trouwdag een bos bloemen te geven die herinnert aan haar 14 maanden met jou.
En haar dan ook nog eens toezingen dat je wéét dat zij jou ook niet vergeten is?! Tsss…

Ze heeft gekozen, jongen. En niet voor jou. Wens haar alle geluk, bewaar je pijn voor je vrienden, en laat haar met rust op haar trouwdag.

Denk ik dan.



One Response to “Zeven anjers, zeven rozen”  

  1. u heeft helemaal gelijk, een songtext moet de muziek verijken…
    ik heb gelijk één klinkend voorbeeld opgezocht, ter ons beider genoegen.
    veel luisterplezier gewenst.
    http://www.urbainalpain.com/id113.html


Leave a Reply