Gras is gras. Je maait het, spreid je deken erop uit, en klaar. Denk ik dan. Trots op mijn tuinfilosofie, een boek in mijn handen en een kat op mijn buik.

Nee dus.

Fout nr. 1: Gras is niet hetzelfde als gras.
Je zaait speelgazon, of sportgazon, nog een viertal andere soorten gazon (vraag me de naam niet), of je legt rollen. Elk hebben ze hun eigenschappen, voordelen en nadelen. Zegt dus nooit: “ik ga gras zaaien” zonder dat je weet wélk gras en waarom.

Fout nr. 2: Gras moet je verzorgen, niet gewoon maaien.
Mensen doen gekke dingen met hun gras. Vraag niet waarom er wit poeder op iemands gazon ligt. Het doet iets, dat wit poeder. Lach ook niet als je mensen urenlang hun gras ziet kammen (jaha, kammen!). Niet teveel bij nadenken.

Wat ze doen zorgt ervoor dat gras er niet uitziet zoals mijn gras, maar als het gras van de buren.

Fout nr. 3: Je geniet pas van je gras als het in orde is,
wat dat “in orde” ook mag betekenen. Je spreidt je deken niet uit op onontmost gras. Je zet toch ook geen geraniums voor de ijsheiligen voorbij zijn? Awel dan. 
Zeg dus niet zomaar tegen je schoonfamilie: “goh, wat staat jullie gras er toch weer mooi bij!” in april. In april moet er gekalkt worden, of gelucht, of ontmost, ontklaverd of één van die andere grasgerelateerde taken. In april staat het gras van je schoonfamilie er slecht bij, onthoud dat.
In mei zeg je: “Ja, dat luchten heeft het gazon goed gedaan, dat zie je zo”, ook al is het perfect groen, zoals altijd.

Als je slim bent, vertel je dus tegen niemand dat je in maart gepicknickt hebt op je twintig jaar oude, altijd alleen maar gemaaide gazon dat je geërfd hebt van de vorige bewoonster.
Je spreidt je deken uit en je geniet in stilte van de klaver tussen je tenen.