EHBO
27Aug07
Anita, onze poetsvrouw op het werk, legt mijn ebbenhoutennijlpaardbriefopeneruitZanzibar altijd op zijn rug als ze mijn tafel afveegt.
Dat heeft ie natuurlijk niet zo graag.
Hij wordt duizelig als ie langer dan een paar seconden ondersteboven ligt.
Dan moet ik snel ingrijpen. Voor het te laat is.
Filed under: Uncategorized |
-
Flora op Flickr
More Photos
dat zijn truuckjes om te laten merken,
”ik ben geweest”’…
*proest*
Nee, inderdaad, Vrouwe Flora,
Dat mag U nooit doen. U mag een ebbenhoutennijlpaardbriefopeneruitZanzibar nooit op zijn rug leggen, daar wordt ie namelijk stomp van. Ja, want ik kan het weten; ik had namelijk ook zo’n ebbenhoutennijlpaardbriefopeneruitZanzibar en die lei ik altoos op zijn rug. Nou, toen werd ie hartstikkestomp. Ja. Godallemachtig! Godskolèrestomp. Hebhemmoetenweggooien, mijnebbenhoutennijlpaardbriefopeneruitZanzibar: te stomp. Nee, het zal U maar overkomen. Toch? Sleept een mens helemaal uit Zanzibar zo’n ebbenhoutennijlpaardbriefopeneruitZanzibar mee naar België, hebben ze daaro niet verteld dat U hem nooit op ze rug mag leggen. Komt dat tegen! Nu, goed. Dat weten we dan weer voor de volgende keer.
Ondertussen zit ik hier natuurlijk wel mijn brieven te openen met een ordinair keukenmes. ‘t Is geen zicht. Nee, ik vind het geen stijl hebben. Ik schaam me rot.
Een mens maakt wat mede in zijn leven.
Ik groet U op verpletterende wijze.
Drs. Johan Arendt Happolati
112 bellen?
@Gewebkijk: dat is nochtans niet nodig. Anita poetst heel goed.
@Johan: verplettering gelukt
Ik hou er precies wel van als jij woordelijk uit de bol gaat. Vooral blijven doen!
@Pascal: Doet 112 ook ebbenhoutennijlpaardbriefopenersuitZanzibar, dan? Goed dat ik dát weet!